HOOFDMENU
DIT VERHAAL
TOP SEX SITES
ADVERTENTIE
Gratis Sexverhalen
Mira - Deel 01-06
1. Mira: Niet naar huis
Mira liep net na zonsondergang van de sportschool naar huis, haar tas met een natte handdoek, T-shirtje en sportschoenen zwaaiend in de hand. Haar donkere haren waren zaten niet meer helemaal vast in het elastiekje dat ze gebruikte om een losse staart te maken en wapperde zachtjes in de wind. Haar hakken klikten pittig op de stoeptegels. Ze zag er fijn uit, strakke jeans, een kort wollen jasje en stevige borsten die het jasje een aangename vorm gaven.
Ze sloeg de hoek om en zag een jongen naast een donkergroen bestelbusje staan De zijdeur stond open en hij knoopte zijn veter vast. Hij keek op en zag haar, waarop hij rechtop ging staan en zei: "weet je de weg hier een beetje? Ik moet naar de Smitslaan, maar ik kan hem niet vinden!".
Mira lachte en zei: "Die is ook aan de andere kant van het dorp! Heb je een kaart?"
De jongen knikte en stapte het busje binnen, ging op n van de stoelen zitten en pakte een zaklantaarn.
"Laat een zien waar het is?"vraag hij haar, waarop ze instapte en naast hem kwam zitten.
"Even kijken, ja". Daar is het!"., zei ze terwijl ze trefzuiver de laan aanwees op de kaart.
"Dank je wel.", antwoordde de jongen en knipte het licht van de zaklantaarn uit.
Direct daarna voelde Mira dat er iets om haar nek geslagen werd door de jongen, die daarop direct door de jongen strak aangetrokken werd. Ze wilde schreeuwen, maar ze kon geen geluid maken door de strakke band om haar nek. Ze schopte met haar benen en probeerde met haar armen het hoofd van de jongen te grijpen. Die boog zich over haar heen en zei zachtjes in haar oor: "Zit hl stil. De meeste mensen sterven als de bloedtoevoer naar hun hersenen lang geblokkeerd wordt. Je kunt best testen of jij daar niet toe behoort, maar dat is niet aan te raden!"
Mira schrok. Niet zo zeer van zijn woorden, maar veel meer van de rustige en zeer beheerste manier waarop hij dat gezegd had. Dit was niet zo maar iemand die in een impuls handelde, hij had dit zo gepland en zij was de sigaar!
Ze werd duizelig en knikte wanhopig met haar hoofd, dat ze hem begrepen had.
Hij liet de band om haar nek vieren en ze kon weer adem halen.
Ze haalde raspend adem en begon zich te orinteren op wat er gebeurde.
Helaas voor haar klikte de jongen een handboei om haar pols en maakte die boven haar hoofd vast aan een stalen ring in het plafond van het busje.
De jongen grinnikte en zei: "Zo, zit nu stil anders gebeuren er nare dingen."
Het volgende moment klikte hij ook haar andere pols vast aan de armleuning van de stoel waarop ze zat. Ze zat vast en kon geen kant op!
De jongen grinnikte weer en zei: "Blijf vooral rustig, je kunt nu even geen kant meer op, maar daar komt verandering in."
Hij taste onder zijn stoel en haalde de sjaal tevoorschijn die hij eerder om haar nek geslagen had. Hij taste weer onder de stoel en haalde een sponsje te voorschijn.
Hij nam haar neus tussen duim en vinger, waarop ze automatisch haar mond opendeed. Hij stopte de spons in haar mond en bond de sjaal over haar mond, zodat de spons er in bleef zitten.
Mira sperde haar ogen wijd open en probeerde weer te schreeuwen. Er kwam wel geluid uit, maar zeker niet veel.
De jongen lachte zachtjes en pakte een katoenen zak, die hij snel over haar hoofd trok.
Mira kon niets meer zien en kreeg het plotseling heel erg koud. Dit was wel allemaal heel snel gebeurd en leek op een vooropgezet plan. Ze was gekidnapt vlak bij haar eigen huis nota bene! Ze raakte in paniek en probeerde er achter te komen wat er gebeurde.
De jongen schoof wat op en klom naar voren, naar de stoel van de bestuurder. Hij startte de auto en trok langzaam op.
Na enige tijd rijden. Mindert de auto vaart en draait een grintpad op. De jongen zegt: "We zijn er. Dat wil zeggen jij bent er en ik ga naar huis."Hij lacht weer en rijdt verder. Het grintpad is een zandweg geworden en het busje schommelt flink. Na enige minuten draait het busje scherp om een hoek en staat stil.
De jongen stapt uit, loopt om het busje heen en opent de deur van het busje.
Hij maakt de handboei die aan de stalen ring vast zat los, en klikt de vrije boei om haar pols die aan de armleuning vastgemaakt was.
Dan maakt hij die boei los en ze wordt uit de bus getrokken. Met de zak over haar hoofd kan ze zich niet orinteren en zeker niet goed verdedigen. Ze hoopt eenmaal uit de bus weg te kunnen komen en let zeer goed op.
Plotseling voelt ze iets om haar hals vastgemaakt worden.
"Een hondenriem die niet los kan! Leuk h? Nu is het een stuk eenvoudiger om je uit te laten!" zegt de jongen en trekt haar aan de halsband mee. Ze gaan door een deur een ruimte binnen. Ze hoort een geluid alsof iets van hout op tegen steen slaat en de jongen zegt: "Hier is een trap naar beneden. Zet je rechtervoet voorzichtig iets vooruit."
Dat is het moment dat ze besluit een ontsnapping te wagen en ze werpt zich achterover. Ze voelt direct dat de jongen de halsband niet meer vast heeft en krabbelt overeind. De jongen blijkt een touw vastgemaakt te hebben aan de halsband waaraan hij nu krachtig trekt.
Door die onverwachte ruk aan haar halsband, verliest Mira heer evenwicht en valt met haar hoofd op de grond. Dat deed behoorlijk pijn en ze probeerd duizelig weer vereind te komen. De jongen zei: "Rustig meid, dit kan allemaal veel hardhandiger. Je bent hier nu en hier blijf je even. Tegenspartelen helpt niet. Ik heb dit vaker gedaan en je gaat nergens meer heen vanavond. Rustig meelopen, anders doe ik je meer pijn dan je aankan."
Mira schrok en in paniek wilde ze opspringen en weglopen. Voordat ze goed en wel opgekomen is, trok de jongen onzacht aan de halsband en ze viel weer onzacht op de grond.
De jongen zei niets en liet haar halsband los.
Ze hijgde en hoorde hem rustig naast zich ademen.
De jongen wachtte tot ze weer op adem was en zei: "Knik als je rustig meeloopt. Zo niet"."
Ze wist niets beter te doen dan te knikken.
De jongen pakt haar bij een elleboog en helpt haar op. Dan leidt hij haar voorzichtig een trapje af. Ze staan dan op een stenen vloer die langzaam afloopt. Ze lopen naar beneden, de jongen houdt haar bij de elleboog vast en tevens aan de halsband.
Zijn voetstappen maken zachte geluiden op de stenen vloer, haar hakjes tikken luider. Wat later veranderd dat geluid, alsof ze in een grotere ruimte komen en de jongen laat haar stilstaan. Het is even stil en hoort ze een geruis gevolgd door het geluid van een stem die zegt: "Dat duurde langer dan ik gedacht had. Waren er problemen?".
De jongen zegt: "Totaal niet. Ze was wat later uit de sportschool. Dat is alles."
Mira schrikt. Dit lijkt er op dat haar ontvoering op haar persoonlijk gericht was en dat ze niet een toevallig slachtoffer is!
Hoe kan ze hier in hemelsnaam verzeilt in geraakt zijn? Ze snapt er niets van.
De andere stem vervolgt:"Maak haar aan de lage paal vast. Doe haar eerst de leren armbanden aan. En haal die zak van haar hoofd weg, ik wil haar nu wel eens zien.
Verder heb ik je voorlopig niet nodig."
Ze wordt weer iets naar voren geduwd en ze voelt dat de jongen iets om haar polsen vastmaakt. Dan wordt n pols ergens op heuphoogte aan vast geklikt en de zak over haar hoofd wordt weggetrokken. Het is schemerig donker om haar heen. De jongen staat vlak bij en wat verder weg staat een lange slanke man in een ruime donkerblauwe cape.
Ze voelt zich steeds onzekerder worden en kan een rilling niet onderdrukken.
De jongen verwijdert zich.
De man in de blauwe cape komt iets naar haar toe en ze ziet zijn gezicht, de linker wang is voorzien van een donker stervormig litteken. Onwillekeurig houdt ze haar adem in en haar zachte kreet van schrik wordt gedempt door de spons die nog steeds door de sjaal om haar gezicht vast zit in haar mond, maar de man heeft het wel gemerkt, lacht en zegt: "Niet schrikken van mijn sterretje, dat went wel. Ik zal je vertellen wat wij hier gaan doen. Daar mag je gerust van schrikken, al helpt je dat ook niet!"

2. Mira: Opgesloten
De man gaat verder:"Je noemt mij "Baas'. Je mag me alleen maar zo noemen. Jij heet Mira, dat weet ik. Ik heb je uitgekozen omdat je me bevalt. Je blijft hier een hele tijd. Om mij te plezieren, altijd en altijd. Je doet wat ik zeg, niet meer, niet minder. Je praat als ik het wil.
Als jij iets wilt steek je je vinger op. Je kijkt me nooit aan. Nooit! Als je niet doet wat ik wil of niet mijn regels volgt, krijg je straf. Als ik er zin in heb krijg je ook straf. Als je alles goed doet krijg je ook straf. Jouw straffen is mijn plezier. Je bent hier voor mijn plezier. Als ik genoeg van je heb zie ik wel wat ik met je doe. Gedraag je. Doe je dat niet dan krijg je meer straf, Straf is altijd pijn. Soms ook genot. Pijnlijk genot!"
De man lacht weer en loopt op haar toe.
Hij maakt de sjaal los en zegt: "je weet het: NIET praten. Nooit ongevraagd praten! Begrijp je dat?"
Mira zegt: Ja, dat"."
De man haalt uit en geeft haar een harde klap op haar linkerwang. Hij haalt weer uit en raakt haar op de rechterwang.
"Ik zei: NIET praten! Knikken is voldoende. Nu, weer: heb je dat begrepen?"
De klappen laten Mira suizebollen en het duurt even voor het toto haar doordringt dat ze moet reageren. Ze knikt kort en kijkt vertwijfeld om zich heen in de hop dat iets of iemand haar komt helpen.
De man ziet dat en zegt: "Dit is een geheime locatie die op geen elke plattegrond voorkomt. Daarom is die door mij uitgezocht. Vroeger was dit een kerk van afgedwaalde Hugenoten die een hechte sekte vormden. Hier op de zandgronden hadden ze een ruime boerenhoeve met een kerklokaal en een leemgroeve. Deze kelders zijn in de uitgegraven leemgroeve gebouwd. Wat ze precies deden hier en waarom, is niet duidelijk, maar veel goeds zal het niet geweest zijn, gezien de apparatuur die ik gevonden en gerestaureerd heb. Geen leuke religieuze groepering. Dat kan ik je verzekeren. Maar genoeg nu. Ik breng je naar je nis. Je kunt uitrusten en wat eten. En slapen."
Hij liep op haar toe en klikte haar pols los van de korte paal die vast zat in de vloer.
Ze was nu niet geboeid en dat gaf haar hoop op ontvluchten! Hij pakte haar bij de pols en trok haar mee naar een gang die vaag verlicht werd door een lichtschijnsel dat van boven kwam. Mira trok zich met een ruk los en liep hard van de man weg. Ze was vergeten dat aan haar halsband een lijn vastzat, die nu achter haar aan golfde. De man bukte zich lenig en pakte de lijn. Toen die strak kwam te staan trok de man er aan en Mira viel achterover op de grond. Weer met haar hoofd op de vloer. Ze verloor op slag het bewustzijn.

Uren later kwam ze bij.
Ze lag op haar rug op een karde matras op een stalen bed. Boven zich zag ze de gebogen lijn van een gemetseld boogplafond. Ze huiverde, niet van de kou, maar van de kille angst die haar besloop. Het was donker, maar niet zo donker dat er helemaal niets te onderscheiden was. Ze kon recht tegen over haar bed een helder rood lichtje zien en vanuit de gang waarin haar nis een uitsparing vormde, kwam een wit schijnsel waarvan ze de herkomst niet kon zien. Het was absoluut stil in de gewelven. Geen enkel geluid was waarneembaar. Ze huiverde weer.
Ze richtte zich op en merkte dat aan haar halsband een geplastificeerde stalen kabel zat.
En dat ze haar schoenen en sokjes kwijt was. Verbaast keek ze naar haar blote voeten.
Verder zag een tafeltje staan met daarop verpakte voedingsmiddelen en twee kratjes met mineraal water.Ze huiverde weer. Ze zou niet van honger en dorst omkomen, maar hoe zou dit verder gaan? Ze bekeek haar nis verder en zag een gegalvaniseerde emmer staan. Ze begreep dat dit de sanitaire voorziening zou zijn en liep er op toe om te plassen.
Toen ze klaar was rook ze direct haar eigen urine en barstte in huilen uit. Duisternis, verpakte voeding en water, Het werd haar te veel.
Na enige tijd viel ze weer in slaap.
Plotseling klonk vlak bij haar, het geluid van een enorme gong die lang, langzaam in kracht afnemend, naklonk. Mira schoot als door een wesp gebeten overeind en gilde van schrik en angst zo hard ze kon!
Direct daarna ging een lampje boven haar hoofd aan en klonk de sten van de man in het blauw, die ze "Baas' moest noemen luid in de ruimte:
"Dit is je nis. Hier woon je. Nu en voor altijd. Ik ben je Baas, je noemt mij Baas. Elke keer als het licht aan gaat klinkt de gong. Als het licht aan is, sta je op. Je bed is er voor de nacht, als het licht uit is. Je zit als het licht aan is niet op je bed. Je ligt dan ook niet op je bed. Je kunt op de grond zitten, rond lopen en staan. Maar je bed raak je niet aan."
Daarna werd het stil, even stil als daarvoor, alleen kon ze nu meer van haar omgeving zien.
Zo zag ze dat het rode lichtje wat in het donker gezien had het power lampje van een muurcamera was. Ze werd dus dag en nacht bekeken! Mira huilde met lange snikken haar verdriet uit, maar vergat niet van het bed op te staan.
Na vele uren staan en lopen was het haar duidelijk dat de stalen kabel onwrikbaar vastzat aan haar halsband en dat er niet meer te zien was dan de gemetselde muren en de gang die langs haar nis voerde. Plotseling ging de verlichting uit. Ze verwachte even dat de stem weer zou klinken, maar dat was niet zo. Met een zucht liet ze zich op het bed vallen en viel wat later in slaap.
Na enige uren klonk weer de gong, keihard en weer hoorde ze de zelfde tekst van de Baas. Ze begreep dat die tekst gekoppeld was aan de gong en dat ze die vaker zou horen.

Vele malen ging de verlichting aan en uit, hoorde ze de gong en de stem van de Baas. Na enige tijd was die stem nog haar enige band met de wereld.
Haar voedselvoorraad nam af, evenals de voorraad water.
Inmiddels stonk haar nis naar een riool en was de emmer bij vol.
Ze had niet echt de perioden van dag en nacht, of van licht en donker geteld, maar ze dacht zeker 10 perioden meegemaakt te hebben. Tien dagen dus, dat klopte ook wel met de voorraad water die nu bijna op was. Wat ze niet wist was dat de donkere periode maar 5 uur duurde en de lichte periode 12 uur. In de afgelopen dagen was haar biologische klok volkomen in de war geraakt. Dat veroorzaakte een sterk gevoel van onbehagen en ook een vage angst die voortkwam uit het feit dat haar lichaam merkte dat het licht/donker ritme niet overeenkwam met haar eigen gevoel voor dag en nacht.
De Baas wist dit en maakte haar op deze manier extra labiel. Hoe labieler hoe beter, tijdens deze eerste dagen.

3. Mira: Aan de beurt
Ze hoorde in de verte een deur open genaakt worden. Ze schrok, want net op dat moment was ze op het bed gaan zitten om haar pijnlijke voeten rust te gunnen. Ze sprong overeind.
De Baas kwam de nis ingelopen en zei: "je hebt meerdere malen op bed gezeten. Straf dus. Loop nu met mij mee. Hij maakte de stalen kabel los en klikte een lange lijn van zacht en soepel nylon aan de halsband vast. Ze liep met hem mee de gang in naar een metalen wagentje op 4 wielen. Die moest ze mee nemen naar haar nis en volladen met de sterk ruikende sanitaire emmer en het voedselafval van al die dagen.
De Baas klikte een dunnen ketting die aan de wagen zat vast aan de halsband en maakte de lange lijn los.
"Meekomen!", zei hij en wees haar de andere kant van de gang aan.
Ze duwde op haar blote voeten de kar voor de gang in. Na enige 10tallen meters was er een laag muurtje in de gang aangebracht waar je makkelijk overeen kon kijken. De baas gebaarde haar met de kar net voor dat muurtje te stoppen en zei:"Gooi het afval en je stront maar in de put. De beek voert dat wel af.".
Ze gooide alles over het muurtje heen, in een donker gat, waarvan ze niet zien wat het was of hoe diep. De Baas had haar gedachten geraden en zei:"Hieronder stroomt een watertje dat verderop in een kleine beek uitkomt. Stromen is wat veel gezegd, er is hier een ondiepe put, die in verbinding staat met de ondergrondse stroom. Geen weg naar buiten. Ook niet met een schep. De resten leem in de bodem maken dat geheel onmogelijk."
Hij lachte weer zachtjes en zei: "Meekomen! We gaan in bad, je stinkt ongelooflijk!"
Mira schaamde zich door die opmerking. Dat ze na al die dagen sterk rook wist ze wel, maar nu hij dat zo hardop zei"
Ze liepen weer de gang in, voorbij haar nis en lieten de kar daar achter. De Baas klikte weer de lange lijn aan de halsband vast. Daarna liepen ze verder de gang in naar een vertakking van gangen. Ze sloegen af, een hogere gang in, die licht naar boven helde. Iets verderop was een hoge boog in de zijwand gemaakt, waardoor je in een hoge ruimte kwam. Ze zag bijna midden in de ruimte een korte paal in de grond staan met een stalen ring erop en een sluitingsmechanisme wat er stevig en ingewikkeld uit zag. Dit was natuurlijk de ruimte waar ze door de Baas was ontvangen!
Ze keek rond en zag aan de linker kant een kleine betegelde ruimte met een douchekop aan de wand bevestigd. De badplek, ongetwijfeld.
De Baas stond rustig te wachten tot ze rondgekeken had en gebaarde dat ze naar de badplek moest lopen. Daar aangekomen pakte hij een plastic wasmand en zei: "Uitkleden. Helemaal!"
Mira keek onzeker om zich heen, uitkleden waar een vreemde bij was trok haar niet erg.
"We zijn hier alleen. Uitkleden en snel, ik heb weinig geduld. Met talmen bereik je alleen dat ik meer en harder straf. Opschieten. NU!"
Mira schrok en trok haar kleding uit. Haar halsband, de lange lijnen en de armbanden zaten niet veel in de weg. De halsband en de armbanden pasten perfect en het nylon van de lange lijn was zeer soepel.
Even later stond ze naakt met haar armen voor haar borsten voor de Baas. Hij bekeek haar snel van boven tot onder en zei: "Dat ziet er inderdaad goed uit. Maar wel erg vuil."
Hij gebaarde haar naar de douche en wees op de kraan die in de betegelde wand stak.
"Ga je gang. Zeep ligt op de grond. Helaas geen warm water, maar ik hou van koele vrouwen, haha!."
Mira draaide de kraan open en een flinke straal kletterde naar beneden. Ze ging er onder staan en rilde. Het water was ijskoud. Ze zeepte zich in en verkleumde al snel. Na enige tijd waren haar handen zo koud, dat ze de zeep niet langer kon vasthouden. Ze spoelde zich grondig af en keek vragend naar de Baas. Die was even weggelopen en kwam nu terug met een grote handdoek. Ze stapte onder de douche uit en droogde zich af. Daarna wilde ze de handdoek om zich heenslaan, maar de Baas pakte hem zachtjes van haar af.
Rillend stond ze voor hem en verdroeg zijn onderzoekende blikken.
"Kom maar mee, we gaan je even warm maken."
De Baas pakte de lange lijn en liep naar een deur in de muur. Hij trok haar achter zich aan de deur door en ze stonden in een kleine keuken. De Baas wees naar een houten leunstoel met een canvas kussen er op. Ze liep er naar toe en ging zitten, de Baas klikte een dunnen ketting die aan de stoel vastzat aan haar halsband en zei:"Soep en brood."
Hij plaatste een diepe kom met soep voor haar en legde een flink stuk brood en een schoteltje met boter er naast.
"Niet weglopen hoor!"
De Baas liep de keuken uit. Ze keek tijdens het eten rond op zoek naar een mogelijkheid te ontsnappen, maar er was geen andere deur in de keuken en geen raam.
Alleen de gemetselde wanden waar de hele kelderruimte uit leek te bestaan.
Ze at haar soep en het brood en voelde zich inderdaad warm worden.
De Baas kwam terug, maakte de ketting van de stoel los en zei: "Afruimen en afwassen."
Hij liep weer de deur uit en ze ruimde alles op. Net toen ze de kasten van de keuken wilde gaan inspecteren, kwam de Baas weer terug en zei: "Meekomen!".
Ze voelde geen enkele aarzeling of ze dat wel of niet zou doen, overdonderd als ze was over alles wat er de laatste dagen gebeurd was.
De Baas pakte de lange lijn die nog steeds aan de halsband vast zat en nam haar mee, de grote ruimte in.
Hij liep met haar in de richting van de korte paal en dan daaraan voorbij naar een tweetal vanaf het plafond loshangende touwen. Ze moest er tussen in gaan staan en de Baas maakte haar armbanden vast aan de touwen. Ze keek onzeker naar de Baas.
Deze lachte zacht en zei: "Nu gaan we echt beginnen. Luister goed. De straf voor zitten op je bed in de nis ga je nu ontvangen. De straf voor tegen mij spreken ook."
Hij liep naar de muur en pakte een hijsdraad, waar de andere twee touwen aan vast zaten. Hij trok net zo lang aan de hijsdraad, tot de touwen strak kwamen te staan.
Hij trok nog wat meer en haar armen werden naar boven getrokken. Toen haar armen helemaal gestrekt waren, maakte de Baas de hijsdraad vast en liep op haar toe. Nu zag ze dat er twee touwen op de grond lagen, die de Baas nu aan haar enkels vastmaakte, zodat ze met licht gespreide benen stond. De Baas bekeek haar op zijn gemak en voelde aan haar haar, haar borsten, haar billen. Hij ging achter haar staan en liet zijn handen over haar rug en borsten glijden. Mira rilde van angst, maar ook omdat de aanrakingen een tinteling op haar huid veroorzaakten. De Baas merkte dat en zei: "Fijn h, om aangeraakt te worden."
Hij liep om haar heen en ging voor haar staan. Hij keek haar aan en zei: "Kijk me aan!".
Ze sloeg de ogen op en keek in zijn ogen. Hij keek haar strak aan streek met zijn handen langs haar borsten, over haar buik, over haar schaamlippen. Hij streek zacht met zijn hand over haar zachte schaamhaar en zei:"Weinig vrouwen hebben nog schaamhaar. Ik laat het je nog even behouden."
Mira schrok van zijn woorden, ooit eerder had een vriendje gevraagd het te mogen afknippen, maar ze was trots op haar bos haar en wilde er niet van horen. Deze man vroeg niet of het er af kon, deelde alleen mee dat het er afgehaald zou worden. Ze besefte plots weer hoe hulpeloos ze was, zo totaal overgeleverd aan deze man met het stervormige litteken op de wang. Hij zag haar reageren op zijn woorden en glimlachte. "Je doet wat ik wil. Wanneer ik het wil. Zonder aarzeling of twijfel. Altijd. Altijd."
Hij liet zijn hand over haar bil gaan en reikte naar de tepel van haar rechter borst, die hij zacht beroerde. Daarna de tepel van de linker borst. Het duurde niet lang of haar tepels stonden hard vooruit. Ze kon een zachte kreunend geluidje niet inhouden en sloot haar ogen even. Daardoor miste ze de goedkeurende blik van de Baas die tevreden was over haar directe reactie op zijn aanrakingen. Daar zou hij nog veel plezier aan beleven!
Hij liet zijn handen weer afdalen naar haar vagina en gleed zachtjes met een vinger tussen haar schaamlippen. Dat was voor Mira een onwelkom gevoel. Haar meest intieme plekje behoorde haar toe, niet hem! De Baas duwde een vinger naar binnen en voelde haar clit.
Zachtjes beroerde hij haar clit met een vingertop en bijna direct voelde hij het bobbeltje harder worden. De Baas grijnsde weer, liet haar los en liep naar de muur. Daar pakte hij een 4-stroken zweep en zei: "Nu ga je de 4-stroken kennen en heel warm worden. Hij ben dol op koude vrouwen en ook op warm gemaakte vrouwen!".
Hij hief de 4-stroken zweep op en liet die met kracht neerkomen op haar lichaam. Hij zorgde ervoor niet twee maal de zelfde plek te raken, want dat zou de huid kunnen beschadigen. Mira schrok van de eerste slag maar realiseerde zich direct dat ze het wel voelde, maar dat het niet bijzonder veel pijn deed. Toch verkrampte ze bij elke slag en trok aan de touwen die haar armen naar boven trokken. Haar huid kleurde zacht rood op de plekken die geraakt werden en het duurde niet lang of haar billen en borsten gloeiden! Twee keer deed het erg pijn, toen de punt van een strook precies op een tepel kwam. Toen dat de tweede keer gebeurde trok ze zo hard aan het touw waar ze aan hing, dat de klem aan haar polsband losschoot. Ze kon nu haar linker arm vrij bewegen. De Baas zag dat en zei:"Ik dacht al dat die klem kapot was."Hij liep op haar toe en ging achter haar staan. Hij drukte zijn gezicht tegen haar hals en zei: "Aha, je bent even vrij!".
De Baas kuste haar in de hals en sabbelde aan haar oor. Toen hij zijn tong in haar oor stopte, kietelde dat en Mira probeerde de Baas af te weren. Mira kon zijn korte haar voelen, maar er geen vat op krijgen. Ze voelde aan zijn oor en probeerde dat stevig vast te pakken.
Dat lukte wel, maar hoe hard ze er ook aan trok, de Baas ging gewoon door met haar te kussen en liet intussen zijn handen over haar lichaam glijden.
Plotseling legde hij zijn handen om haar bovenbenen en tilde haar iets op en deed een stap naar achteren. Het ene touw aan haar polsband zorgde ervoor dat ze nu in een vreemde hoek hing, met kaar kont naar achteren en nog steeds met de benen gespreid.
De Baas beroerde met zijn wijsvinger haar schaamlippen en gleed over haar clit. Mira hijgde even en er ging een rilling door haar heen.
De Baas hielt haar met een arm over haar bovenbenen van de grond en de touwen aan haar enkels en polsband strak gespannen. Hij pakte met zijn andere hand haar clit tussen duim en wijsvinger en rolde die zachtjes heen en weer. Mira schokte met haar hoofd en voelde weer een tinteling door haar lijf gaan.
Mira hoorde merkte dat de Baas haar even wat anders vast hield en direct daarna voelde ze een warm en stevig voorwerp tegen haar schaamlippen aan: de Baas ging haar van achterteren penetreren!
Mira reageerde altijd al sterk bij de eerste aanraking van een stijve penis tegen haar schaamlippen, maar door wat ze nu achterelkaar had meegemaakt, nog sterker.
De Baas kon makkelijk bij haar binnendringen en begon haar stevig en snel te neuken.
In deze positie had Mira daar niet veel aan, ze voelde wel zijn penis naar binnen komen, maar hij miste net haar clit. Toch werd ze tot haar ontsteltenis natter en natter en voelde dat haar lichaam reageerde op wat er gebeurde. De Baas gromde en spoot zijn warme sperma diep in haar grot, net voordat Mira het begin van een hoogtepunt voelde aankomen.
De Baas verlegde zijn arm weer en pakte weer haar clit tussen duim en wijsvinger. Mira sloot ondanks alles haar ogen en wachtte ondanks alles op wat er zou komen.
Plots kneep de Baas hard in haar clit. Mira kon een luide kreet niet voorkomen.
"Je reageert goed, maar klaarkomen is er nog even niet bij, sletje!"
De Baas liet haar los en Mira zakte op de grond, haar ene arm strak naar boven getrokken door het touw aan haar armband. De Baas maakte dat touw los en ook de touwen aan haar enkels. Mira zakte nu helemaal op de grond en huilde zachtjes.
De Baas tilde haar op en liep met haar in zijn armen zonder enige zichtbare inspanning naar de keuken. Daar legde hij haar op haat rug op de keukentafel en pakte een grote pot.
"Verzorgende crme met amberolie. De crme voor je huid en de geur van de olie voor mij. Jammer dat de amberolie 100x duurder is dan de crme."
Mira keek hem onzeker en argwanend aan. De Baas haalde een flinke dot crme te voorschijn en smeerde dat met langzame bewegingen over haar lichaam, vooral op de plekken die door de 4-stroken zweep rood gekleurd waren. Mira ontspande zich onder zijn handen en genoot ven het verkoelende effect van de crme. Ze werd zowaar wat doezelig.
Voordat ze echt in slaap kon vallen zei de Baas: "Omdraaien!". Mira draaide zich om.
De Baas verzorgde haar rug en de achterkant van haar bovenbenen, die zeer rood waren geworden. De Baas smeerde wat crme tussen haar billen en van achteren af ook over haar schaamlippen en zelfs iets crme tussen haar schaamlippen. Dat zorgde er voor dat haar schaamlippen van binnen uit warm gingen gloeien. De Baas hielp haat zich om te draaien en hielp haar van de tafel. Hij klikte de lange lijn vast en trok haar mee, de keueken uit, door de zaal en de gang in naar de nis.
Daar aangekomen zei hij:"Rust. Je kent de regels. Morgen krijg je de straf die nog tegoed had." Hij klikte de stalen lijn die aan de muur vast zat aan haar halsband en liep de nis uit. Mira was weer alleen. Bijna direct ging het licht uit en kon ze naar bed. Ze overdacht wat er allemaal gebeurd was. Ze huilde. En ze viel in slaap.

4. Mira: Oefeningen
Toen de gong klonk en het licht aan ging, was Mira al wakker. Ze ging direct naast het bed staan. Ze moest plassen en liep naar de emmer. Toen ze op de emmer zat keek ze naar de camera tegenover zich en zag dat het lampje op de camera uit was. Zou ze niet meer bekeken worden?
In de verte hoorde ze het geluid van een deur en even later liep de Baas binnen.
"Goede morgen sletje, lekker aan het plassen? Kom mee, we gaan werk verzetten".
Mira was even vergeten dat ze hem niet mocht aankijken. Het volgende moment had ze een keiharde draai om haar oren te pakken, wat een gloeiend oor en een rode wang opleverde.
"Vergeetachtigheid doet zeer, slet!"
Hij maakte de stalen muurkabel los en trok haar aan de lange lijn mee.
"Douchen, eten en dan aan het werk!"
Ze liepen de zaal in en de Baas maakte de lange lijn vast aan een oog naast de doecekop. Ze pakte de zeep en draaide de kraan open. Het koude water deed haar naar adem snakken, maar ze maakte zich goed nat. Ze stapte onder de waterstroom vandaan en smeerde zich geheel in met zeep, ook haar haar, Daarna afspoelen en klaar!
Ze was nu niet zo verkleumd als de vorige dag en keek om zich heen waar de handdoek was.
"De handdoek verdien je als je langer dan 5 minuten onder het stromende water staat.
Nu kun je zo opdrogen".
Het water liep in straaltjes uit haar haar naar beneden. De Baas keek verrukt naar haar harde tepels en genoot ervan dat ze stevig rilde.
"Kom, eten."
Ze liep naar de keuken en wilde gaan zitten. De Baas trok haar echter mee naar de aanrecht en klikte daar de lange lijn vast aan een muuroog. Hij wees naar de kast, de laden en de aanrecht en zei: "Soep en brood. Klaarmaken en opeten!"
Ze pakte een pan met koude soep en warmde die op. Dan snee ze een stevig stuk brood af en keek of er ook iets op het brood was. Niets te vinden.
Toen de soep warm was, schonk ze een bord vol en liep naar de tafel, ging zitten en begon te eten. Toen ze klaar was ruimde ze de tafel leeg en wachtte op wat komen ging.
Wat later liep de Baas weer binnen en maakte haar lijn los van het muuroog. Hij gebaarde haar kort mee te komen en liep de zaal in.
Helemaal achterin de zaal was het donker. De Baas liep naar een muur en knipte de lichtschakelaar om. Een enorme lamp aan het plafond zette de vloer daaronder in een helder licht en Mira zag iets wat haar zeer verbaasde, een soort kinderspeelplaats. Er waren meerdere gekleurde vlakken op de grond geschilderd en er was een soort speelveld van lage brede boomstammen, die stevig in cement gevat in de grond rechtop stonden, ongeveer 20 cm hoog. Verder waren er twee kleine ronde podia met een soort verlaagd plafond erboven. Mira keek verbaasd naar de Baas, wat weer een draai om haar oren opleverde, nu haar andere wang. De Baas keek haar woedend aan en zei: "Kijk me aan! Nu! Als dat zo blijft weet ik een remedie: in doe je de rest van de tijd hier een blinddoek voor! Begrepen? Antwoord!"
"Ja."
"Ja wat? Ik ben je vriendje niet! Hoe zeg je dat?"
"Ja, eh, eh, Baas"
Mira keek naar beneden en voelde zich boos worden.
Wat zou ze deze idioot graag wat aandoen!
De Baas trok haar een podium op en maakte haat lange lijn vast aan een haak aan een touw, dat uit het midden van het verlaagde plafond naar beneden hing. Daarna drukte hij op een knopje op een soort paneel dat terzijde stond en het touw werd omhoog getrokken tot het uit het gezicht verween. Mira in het midden van podium, haar lange lij verdween recht boven haar in het plafond, maar bood voldoenden ruimte om zelfs van het podium af te lopen. De Baas wij wees op de roze gymschoenen die naast het podium stonden en knikte haar toe,
Mira wist niks beter te doen dan de gymschoenen aan te trekken.
"Luister slet. Dit is je oefenzaal. Doe je het goed, dan doe je het goed. Doe jet niet goed, dan krijg je straf. We gaan beginnen met stokvangen, een oud spelletje.
Stop deze 12 stokken met de knop naar boven in de gaten. Nu!"
Mira pakte de stokken van de vloer die de Baas aangewezen had en duwde elke stok in een gat in het verlaagde plafond. Ze horde een klikje en de stokken zaten vast.
Ze stond ongeveer in het midden van het podium toen de Baas zei: "Demonstratie!"
Hij drukte op een knop en er ging boven het verlaagde plafond een zachte indirecte verlichting aan. Even later viel een stok, zonder enige waarschuwing naar beneden, stuiterde op en viel terug op de vloer.
"Het is de bedoeling dat je de stokken vangt voordat ze de eerste keer de vloer raken. Voor vandaag geld dat ze n keer mogen stuiteren. Als ik ontevreden ben over je reactiesnelheid of je vang-vermogen, heb ik een aardige straf bedacht. Daarvoor zal ik zo'n stok gebruiken."
Hij grinnikte. Intussen waren alle stokken met een gelijke pauze, naar beneden gekomen en lagen nu kriskras over de vloer van het podium.
De Baas gebaarde naar de stokken en wees naar boven. Mira raapte ze op en stopte ze terug in de gaten in het verlaagde plafond en ging weer in het midden van het podium staan.
"Klaar?"
Mira knikte en lette er goed op de Baas niet aan te kijken.
De Baas zei: "Start!"en drukte de startknop in. De eerste stok viel direct, raakte de vloer, stuiterde op en viel weer terug voordat Mira in beweging gekomen was.
Even later viel de tweede stok en weer was Mira te laat. Ook de derde stok kon ze niet vangen. Toen had ze in de gaten dat het beter was de armen gestrekt te houden en constant naar boven te kijken. Toen de vierde stok viel was ze in staat deze te vangen net voordat deze na het opstuiteren weer viel.
"Dat is n!" telde de Baas, "het zal ook wel eens tijd worden."
Weer viel een stok die Mira miste, en daarna weer twee.
Daarna ving ze nog n stok en alles wat daarna viel miste ze.
"Twee stokken. Goed. We doen het nog een keer. Nu moet je er vier vangen. Zo niet, dan heb ik een verrassing voor je."
Mira stopte de stokken weer in de gaten en stelde zich in het midden van het podium op.
"Klaar? NU!".
De eerste stok viel, Mira was er te laat bij. De tweede stok viel en de derde en de vierde en de vijfde. Mira was steeds te laat.
Bij de zesde stok was ze op tijd en ving die op voordat de stok de eerste keer de grond raakte. Mira grijnsde en veegde het zweet van haar voorhoofd.
Ze miste de zevende en de achtste stok. Ze was net tijd bij de volgende stokken. En ving er dus vijf. Ze grijnsde en keek naar de Baas. Die fronste zijn wenkbrauwen en zei: "Goed gevangen. Je kijkt me alleen in de ogen. Jammer voor jouw, We zullen het je iets lastiger maken."
Hij liep naar het rek aan de muur en kwam terug met twee metalen stangentjes van ca 50cm lang, die met een ring aan elkaar verbonden waren. Aan het andere uiteinde van elke stang zat een snelsluiting. Hij klikte de ring aan een lus, voorop haar halsband vast en de snelsluitingen aan de uiteinden van de stangen aan een ring in haar poltbanden.
Ze kon nu nog steeds vrij haar handen gebruiken, maar ze ware steeds 50 cm van haar halsband af. Ze keek onzeker naar de stokken in het plafond.
De Baas zei: Je krijgt drie beurten en je moet in totaal 6 stokken vangen, dat is 6 stokken van de 36, dus 1 op 6. Als je dat lukt vergeet ik alle straffen die nu open staan. Als je dat niet lukt maak je kennis met mijn favoriete straf."Klaar?"
Mira keek bang naar de grond.
"KLAAR?"
Mira kon niet anders dan instemmend knikken. De Baas drukte op de statknop.
De eerste stok viel en Mira sprintte naar voren. Ze stak haar hand uit en merkte dat de stang die aan haar halsband vast zat haar beweging benvloedde, de richting waarin ze haar hand wilde uitsteken werd gewijzigd door de beperkingen van de stang. Plotseling wist ze dat slecht met veel geluk ze de vijf stokken zou vangen! De Baas herkende haar reactie en lachte.
"Ik weet wel waar ik je toe aanzet! Toch is het goed mogelijk ze te vangen. Tijdig van start gaan en hard lopen, sletje!"
Mira veegde weer het zweet uit haar ogen en schudde haar haar naar achteren. Ze nam zich voor er alles aan te doen niet weer gepijnigd te worden en stelde zich op voor de volgende vallende stok.
Te laat helaas, hij viel al terwijl ze zich nog aan het voorbereiden was.
De daarna vallende stok zag ze loskomen van het plafond. Ze sprintte naar voren en stak haar hand uit om de stok te pakken. Weer veranderde de stang tussen pols en halsband de richting waarin ze greep. Ze miste. De Baas lachte schelen zei: "Snller te rplatse zijn helpt. En beter mikken met je hand!"..
Alle volgende vallende stokken van de eerste serie van de drie series miste ze.
Nog twee series te gaan. Ze stopte de stokken terug in het plafond en stelde zich weer op, vast besloten deze keer zeker 3 stokken te vangen.
De Baas drukte de startknop in voor de tweede serie.
Ze zag de eerste niet vallen, dat gebeurde achter haar rug. Ze draaide zich om en mist zo de tweede vallen de stok. De derde zag ze loskomen van het plafond, ze printte naar voren en ving hem voordag hij de eerste keer de grond raakte. De Baas applaudisseerde!
Dat bracht haar uit haar concentratie en toen ze naar de volgende stok wilde lopen, struikelde ze door de lange lijn die tussen haar benen geraakt was. Ze viel. Evenals de stok.
"Opletten sletje!"
Ze sprong hijgend overeind en keek naar boven. De volgende stok zag ze loskomen, stuiteren en ".. miste weer!
De Baas lachte en zei: "Je moest eens weten wat je straks te wachten staat"
Ze lette geconcentreerd op en ving de stok na n stuiter.
De Baas reageerde niet.
De daarop volgende stok zag ze vallen, stuiteren en kon ze niet vangen, doordat de stang haar hand een andere kant uit dwong dan ze wilde.
De vloekte. De Baas lachte.
Alleen de laatste stok van deze serie kon ze nog vangen. Drie stuks en nog twaalf te gaan in de derde en laatste serie!
De Baas riep: "Opletten, de laatste serie, nog drie stokken te vangen!"
Ze stelde zich in het midden van het podium op en wachtte. Ze zag de Baas de startknop indrukken. Er gebeurde niets. Ze keek naar de Baas en had plotseling door dat hij haar in de maling nam: hij had alleen maar gedaan of hij de startknop indrukte, maar dat niet werkelijk gedaan. Ze durfde hem niet recht aan te kijken maar kon niet nalaten te zeggen:"Wacht maar" De Baas zei: "Ik wacht en win, sletje!"
Hij maakte weer het gebaar alsof hij de startknop indrukte.Mira dacht hij haar weer bedroog en lette niet goed op.
De eerste stok viel ongehinderd op de grond. De Baas grijnsde.
De volgende stok ving ze op. Ook de daarop volgende stok. Nog negen te gaan, nog 1 te vangen. De volgende acht stokken kon ze niet vangen. Ze was nu over haar hele lichaam bezweet en ze trilde van moeheid.
Ze stond klaar om de volgend poging te wagen, toen de Baas zie:"Ik weet een goede deal: je geeft het op en ik geef je voor de rest van de dag vrij, met 24 stokslagen. Wat denk je?"
Mira keek strak naar de enige overgebleven stok in het plafond. Ze stond er bijna recht onder en had de indruk dat ze deze wel zou vangen. "Ik ga door!". Precies op dat moment viel de stok. Ze deed een klein stapje naar achteren, liet de stok n keer stuiteren en stak haar hand uit om hem te pakken. De stang tussen haar pols en de halsband zorgde ervoor dat haar hand er net niet bij kon. Handig gebruikte ze haar andere hand om alsnog de stok te vangen".. en ze ving hem! Ze kon er niets aan doen, maar een gevoel van overwinning nam bezit van haar, Overmoedig keek ze de Baas in de ogen en zei:"Gewonnen, stumper!"
De Baas keek haar peinzend aan en zei:"Alleen deze ronde. Maak je op voor de straffen die je gisteren opgelopen hebt!"

5. Mira: De japanse stoel
De Baas liet het touw uit het plafond zakken waar haar lange lijn aan zat, maakte dat los en nam haar mee naar de korte paal in het midden van de zaal. Hij klikte haar vast en liep weg.
Even later kwam hij terug met een houten plank met ribbels er op.
Hij liep weer weg en kwam terug met een grote kei, zeker van 40 cm doorsnede.
"Basalt." Zei hij, "ongeveer 30 kg. Een mooi exemplaar, zeer duur, vooral na het polijsten ervan."
Hij beduidde haar dichterbij te komen. Hij liep om haar heen, pakte haar polsen vast en klikte de sluitingen van haar polsbanden aan elkaar. Op een wel heel eenvoudige manier waren nu haar handen op haar rug gebonden. Zonder ook maar een enkele mogelijkheid los te komen.
Hij duwde haar zachtjes naar het plankje. "Ga er maar op zitten, op je knien."
Ze hurkte en ging voorzichtig op haar knien zitten. De ribbels in het hout waren eigenlijk niet te voelen. Dat zou dus allemaal wel meevallen, dacht ze.
De Baas duwde haar naar achteren. Ze zat nu rechtop, met haar benen onder zich.
De Baas pakte de kei en legde deze op haar bovenbenen. Ze merkte direct twee dingen: ze kon niet meer opstaan en het gewicht van de kei drukte haar knien en de bovenkant van haar voet die nu op de houten ribbels ruste, stevig naar beneden.
Bijna direct gingen de ribbels pijn doen. De Baas liep weg en kwam terug met twee brede latten, die hij aan de zijkant van het houtenbord in uitsparingen liet glijden.
Ze zat nu op het houten bord, met haar knien en onderbenen op de ribbels, met een kei van 30 kg op haar bovenbenen die het opstaan onmogelijk maakte, terwijl de latten aan weerszijden van haar voorkwamen dat ze zich opzij kon laten vallen! Ze merkte dat de ribbels die eerst zo onschuldig leken, nu flink pijn deden en met angst in haar hart keek ze naar de Baas. Hij stond recht voor en haalde zijn keihard vooruit staande penis te voorschijn. "Mond open sletje, dit mijn favoriete houding! Ik hou van voor jou ongemakkelijke posities!"
Ze begreep wat er van haat verlangd werd en deed haar mond een klein beetje open. Ze zag de keiharde penis naderbij komen en vroeg zich af of ze wel in haar mond kon nemen. De Baas tikte op haar kin en deed haar mond verder open. De baas duwde zijn eikel naar binnen en zei: "Likken, meid, maak me tevreden!"
Ze likte met haar tong langs de eikel, waarop de Baas zacht kreunde en zei: "dat heb je vaker gedaan! Ga zo door!". Ze likte verder en zoog zachtjes op het enorme geval dat haar mond geheel opvulde. Hij duwde zijn penis dieper haar mond in, waardoor ze nog uitsluitend door haar neus kon ademen. Hij begon te stoten en drong iets haar keelgat binnen, waardoor ze kokhalsde. De Baas merkte dat en gromde: "Als je me onderkotst, zul wat beleven, kreng!" Ze probeerde uit alle macht haar ontbijt binnen te houden, maar het gebrek aan lucht, de ongemakkelijke houding en de achterwaartse druk op haar hoofd maakte het er niet makkelijker op. Plotseling duwde hij zijn penis zo krachtig naar binnen dat zijn penis ietsje klem zat in haar slokdarm. Ze kokhalsde krampachtig en beet als reactie op zijn penis. De Baas gaf haar een harde klap op de wang en zei: Je bent goed begonnen, slet, verpest het net voor je zelf. Als ik ook maar een druppeltje bloed aantref straks op mijn jonge heer, zul jij deze dag nooit vergeten!"
Hij stootte weer krachtig en ze moest weer kokhalen, maar ze lette er wel op niet te bijten. De Baas had dat door en begon nu harder te stootten, tot in haar slokdarm. Hij hielt zijn penis niet lang daar, want op zo'n moment kon ze niet adem halen! Ze begon door het ademgebrek de band met de werkelijkheid te verliezen en het werd langzaam aan donker om haar heen. Ze merkte nog net dat de Baas klaar kwam en een forse hoeveelheid sperma in haar mond achter liet. Net voordat ze het bewustzijn verloor en tegen n van de latten aanviel, proefde ze dat zijn zaad een aangename smaak had, het smaakte lekkerder dan het zaad van haar laatste minnaar".
Even later kwam ze bij. Ze zag de Baas naar de muur lopen. Hij liep naar de lichtschakelaar en deed het licht uit. Ze hoorde de Baas de deur sluiten. Ze zat nu in het aarde donker. Alleen. Er was zaad uit haar mondhoek op haar borsten gelopen, dat nu langzaam begon op te droge. Ze voelde zich geradbraakt door deze pijppartij en de ademnood en voelde dat de spieren in haar rug door de krachtsinspanning zeer deden.
Na enige tijd hoorde ze een zacht geluid, het leek wel een trom. Toen het geluid in volume aanzwol kon ze horen dat het een heleboel trommem waren, die een strakke ritme lieten horen. Nu eens harder, dan sneller of langzamer en wegstervend tot een gefluister leidde de trommen wel haar gedachten af, maar de pijn in benen en knien nam steeds meer toe.
Na een hele tijd wist ze niet meer wat erger was: de duisternis en de eenzaamheid, of de pijn en de trommen. Ze werd steeds banger, wat moest er van haar worden? Wat zou er gebeuren? Ze kon dit nauwelijks meer aan! Na een tijdje had ze zoveel pijn, dat ze er alles voor over had om verlost te worden van het houten bord en de kei op haar bovenbenen.
Ze gilde: "Baas! Haal me weg, ik wil weg! Haal me weg!" Geen reactie, al leek het of de trommen meer geluid voortbrachten.
Weer gilde ze van pijn en smart en riep: "Ik doe alles wat je wilt, haal me weg hier, ik houd het niet meer uit!" Geen reactie. Ze snikte van pijn en angst en de tranen drupte langs haar wangen op har borsten. Ze liet het hoofd hangen en jammerde zachtjes.
Hoe lang ze daar zo gezeten had weet ze niet, maar plotseling ging het licht aan en liep de Baas binnen. Hij tilde de kei van haar benen af en verwijderde de latten naast haar.
Hij klikte de polsbandsluitingen los en duwde haar omver, wetende dat ze nu in geen geval nog kracht had om op te staan. Hij controleerde of de lange lijn nog goed vast zat aan haar halsband en zei: "Tot morgen!", liep weg en deed het licht uit. De deur sloot zich achter hem en ze was weer alleen. Naakt, uitermate vermoeid en haar hele lichaam deed pijn, vooral haar knien. Ze huilde zachtjes, jammerde en voelde zich wanhopig en totaal machteloos.
En viel uitgeput in slaap.

Geef Dit Verhaal Een Cijfer: 

LEKKER STIEKEM FLIRTEN MET EEN VAN DEZE MEIDEN